Sentencja

składane ponad uwagą 

kadrów z życia kilka wersów

ostatniej chwili ku pokrzepieniu 

serc otwarte myśli przez rzekę 

wspomnień ulotnej między 

ścieżkami losu puszczonego 

na wolność prostą drogą snów 

z frazy na frazę opisywany rok i dzień 

zakończenia spod przymkniętych powiek 

pozwalają spokojnie odpłynąć w miękkość  

poduszki wyszywaną naszą historią z lat 

młodości budowaną z rozkoszą sennej mary