Woda

 na skraju dedykacji skał w mozaice kolorów

abstrakcji myśli dawnych w kolarzu synonimów  

postaci nie ujarzmionych fal mórz i wichrów 

wczesnych promieni słońca zachodowi wspólnych 

wizji ulotnych wspomnień w ramie do niskich 

wahań determinacji głosu rewersu polemiki

miejsc wyciszenia zgaszenia i rosnącego 

sentymentu kołdrą współczesnego świata

alibi jednego oka świadomości horyzontu 

wiary uskrzydlonej przez obraz gór i lasów